Η Yo- σκουφίτσα (μια μοντέρνα εκδοχή της Κοκκινοσκουφίτσας) Της Βασιλικής Ζωγράφου

Τα παραμύθια των μαθητών μου

Η Yo- σκουφίτσα (μια μοντέρνα εκδοχή της Κοκκινοσκουφίτσας)

Της Βασιλικής Ζωγράφου

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα κοριτσάκι (...που λέει ο λόγος δηλαδή, γιατί στις μέρες μας δεν υπάρχουν πια τέτοια κοριτσάκια παρά μόνο στη φαντασία κάποιων μεγάλων!). Το δικό μας τελοσπάντων ήταν ένα συνηθισμένο κορίτσι με τα φουτεράκια της και τις βαρκούλες της, αν καταλαβαίνετε τι εννοώ. Όλα κυλούσαν ωραία και καλά στο ωραίο διαμέρισμά της ώσπου μια μέρα η προχωρημένης ηλικίας γιαγιά της αρρώστησε. Ε και η μανούλα της μικρής την ανάγκασε, αφού ανέτρεψε όλο το πρόγραμμά της, να της πάει φαγητό. Ξεκίνησε, λοιπόν, να πάει με το skateboard της και με τη σαφή εντολή από τη μαμά της να μη μιλήσει σε αγνώστους. Φεύγοντας έβαλε ό,τι πιο πρόχειρο βρήκε μπροστά της, ένα φούτερ κόκκινο element και τα καινούργια All Star (το 15^ο ζευγάρι της συλλογής της).

          Στο δρόμο για τη γιαγιά της η Yo-σκουφίτσα συνάντησε έναν λύκο που ήταν Emo˙ της φάνηκε παράξενο και σταμάτησε να του μιλήσει.

-      Αδερφάκι μου, πρώτη φορά βλέπω λύκο Emo˙ πώς μπόρεσες και το πήρες απόφαση να γίνεις; Συνήθως κάτι τύποι σαν και σένα κυνηγάνε κάτι χαριτωμένα κοριτσάκια!!!

-      Δε βαριέσαι, όλα τα κοριτσάκια πλέον έχουν χαλάσει.

-      Δεν έχεις κι άδικο κι όχι τίποτα άλλο˙ δεν μπορείς να κάνεις τη δουλειά σου.... Σε λυπάμαι!

-      Κι εγώ λυπάμαι τη μανούλα σου!

-      Γιατί;

-      Γιατί η γυναίκα κοριτσάκι νόμιζε πως θα έχει, όχι μία προσομοίωση της Barbie.

-      Τι μας λες; Εγώ φταίω που σου έδωσα αξία και σου μίλησα. Το πάθημα μάθημα! Άντε να πάω στη γιαγιά μου να τελειώνω και με αυτό.

-      Ώστε στη γιαγιά σου, ε; Και από ποιο δρόμο θα πας για να΄χουμε καλό ρώτημα;

-      Δυστυχώς από το χωματόδρομο. Ατυχία! Το skateboard δεν αντέχει στις πέτρες!

-      Αχ, τι κρίμα! Και....ποιο σπίτι είναι ακριβώς;

-      Η τελευταία μεζονέτα αριστερά με τη μεγάλη πέργκολα και την πισίνα.

-      Και μεζονέτα η γιαγιά! Μάλλον θα το φυσάει το παραδάκι. Κάτι μου λέει ότι επιτέλους έκανα την τύχη μου... Λοιπόν, χάρηκα για τη γνωριμία, θα έμενα να τα πούμε λίγο ακόμα, αλλά μόλις θυμήθηκα ένα επείγον ραντεβού για δουλειά.

-      Αλλαγή καριέρας;

-      Τι να κάνεις; Συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες. Λοιπόν, σε χαιρετώ! Θα τα πούμε κάποια άλλη στιγμή.

Η Yo-σκουφίτσα απομακρύνθηκε, αλλά λίγο παρακάτω συνάντησε έναν συμμαθητή της και καθυστέρησε, γιατί έπιασε την κουβέντα. Είχε έρθει ένας καινούργιος καθηγητής στο σχολείο τους και τα παιδιά εντυπωσιάστηκαν από το μάθημά του. Αυτός, λοιπόν, και το μάθημά του έγιναν το βασικό αντικείμενο συζήτησης των παιδιών. Όσο όμως η Yo-σκουφίτσα τα έλεγε με το συμμαθητή της ο λύκος πλησίαζε στο σπίτι της γιαγιάς. Κι αφού θαύμασε τον κήπο με τις 16 ποικιλίες ρόδων, τις 8 ποικιλίες ορχιδέας και τις 36 ποικιλίες τουλίπας, αποφάσισε να χτυπήσει τη θωρακισμένη πόρτα της εισόδου. Του απάντησε η φωνή μιας υπηρέτριας (Ασιάτισσας στην καταγωγή... ο λύκος το κατάλαβε από τις κοφτές μονοσύλλαβες λέξεις που άκουσε) και ο λύκος ζήτησε τη γιαγιά. Την ενημέρωσε ότι είχε να παραδώσει κάτι εκ μέρους της κόρης της και της ζήτησε άδεια να μπει μέσα. Η γιαγιά καλοπροαίρετη και μάλλον αγαθιάρα τον έβαλε στο μικρό σαλόνι και φώναξε την υπηρέτρια να τον περιποιηθεί. Όταν όμως εκείνη απομακρύνθηκε, ο λύκος απείλησε τη γιαγιά να του δείξει το χρηματοκιβώτιο. Με μια απαράμιλλη έως βλακώδη γενναιότητα η γιαγιά αρνήθηκε πεισματικά και ο λύκος την έφαγε.Έπειτα θρονιάστηκε στην πιο αναπαυτική πολυθρόνα και περίμενε τη μικρή Yo-σκουφίτσα. Δεν πέρασαν λίγα λεπτά και η φωνή του κοριτσιού ακούστηκε στην είσοδο :

-      Αγαπημένη μου γιαγιάκα, ήρθα να σου φέρω λιχουδιές και ζεστή μανιταρόσουπα...

Δε συνήθιζε να της μιλάει έτσι, αλλά σκέφτηκε ότι όλο κάτι θα κέρδιζε από αυτή την επίσκεψη. Ο λύκος έτρεξε να ανοίξει την πόρτα και πριν προλάβει η μικρή να αρθρώσει λέξη, εκείνος της όρμησε. Όμως δεν ήξερε ο φτωχός ότι η μικρή είχε όλες τις ζώνες στο καράτε κι άλλες τόσες στο τάε κβο ντο. Με λίγα λόγια ο λύκος κατέληξε με βαριές κακώσεις στο ΚΑΤ κι από κει σε κέντρο αποκατάστασης, όπου παρέμεινε μήνες ολόκληρους μέχρι να συνέλθει. Εννοείται ότι από το πολύ ξύλο το στομάχι του δεν άντεξε τη γιαγιά που ήταν και κάπως δύσπεπτη και την έβγαλε σχεδόν αμέσως.

          Έτσι η γιαγιά σώθηκε, αλλά το skateboard που η Yo-σκουφίτσα το χρησιμοποίησε ως βοηθητικό εξάρτημα στην επίδειξη δεξιοτήτων έγινε χίλια κομμάτια. Προς μεγάλη της όμως ανακούφιση η μαμά της Yo-σκουφίτσας ως ένδειξη ευχαριστίας στην κορούλα της αντικατέστησε το σπασμένο με ένα καινούργιο skateboard, τελευταία λέξη της μόδας και η γιαγιά της της αγόρασε την τελευταία έκδοση του ακριβότερου i-phone εκφράζοντας μ΄ αυτόν τον τρόπο τη βαθιά ευγνωμοσύνη της. Η Yo-σκουφίτσα ένιωσε να πλέει σε πελάγη ευτυχίας, αλλά αισθάνθηκε θλίψη στη σκέψη ότι ο λύκος θα ήταν πιο χρήσιμος ζωντανός. Δε βαριέστε όμως, δεν μπορούμε να τα έχουμε πάντα όλα δικά μας!

Τα παραμύθια των μαθητών μου

1. Ο ΞΕΠΟΥΛΗΜΕΝΟΣ ΓΑΤΟΣ   του Ανδρέα Κουβαλακίδη

Κεφάλαιο Πρώτο : Ζωή στη χλίδα

Ήταν μια φορά και ένα καιρό ένας πολύ πλούσιος γάτος με πολλά λεφτά και ζούσε ζωή χαρισάμενη. Είχε μπράβους, μάγειρες, κομμωτές, βίλες και ό,τι άλλο ζητούσε η ψυχή του. Όμως μια μέρα καλή και με ήλιο έχασε όλα τα λεφτά του στον τζόγο και στα τυχερά παιχνίδια.

Κεφάλαιο Δεύτερο : Τα χρωστούμενα και το ζητιάνεμα

Από εκείνη την ημέρα χρωστούσε πολλά χρήματα παντού. Στους υπηρέτες, στις τράπεζες, ακόμα και σε τρία ποντίκια. Τότε ξεκίνησε το ζητιάνεμα αλλά τίποτα. Ψίχουλα έβγαζε και αυτά τον συντηρούσαν ίσα-ίσα για να μην πεθάνει από την πείνα.

Κεφάλαιο Τρίτο : Στην Τράπεζα

Μια μέρα ψάχνοντας για δουλειά πήγε σε μία τράπεζα που επιτέλους τον δεχτήκαν. Ήταν πολύ καλός στη δουλειά του, γιατί είχε 20 στα Μαθηματικά. (Πλάκα κάνω, κομπιουτεράκι είχε). Τελικά μετά από δύο μήνες τον απέλυσαν, γιατί χάλασε το κομπιουτεράκι και έδινε μεγαλύτερα ποσά στους πελάτες, αλλά αυτός διαμαρτυρύθηκε, γιατί μόνο δύο εκατομμύρια χάσανε εξαιτίας του. Αλλά ούτε κουβέντα δε δέχτηκαν, τον πετάξανε έξω κλοτσηδόν.

Κεφάλαιο Τέταρτο : Κυρ Αστυνόμε, δεν έφταιγα

Έτσι όπως τον πέταγαν έξω τραγουδούσε το "Έχετε γεια, ζωούλες" (λαϊκό γατίσιο τραγούδι). Όταν τον πέταξαν έξω, έπεσε με το πρόσωπο στο αστυνομικό τμήμα Καλλιθέας. Σκέφτηκε ότι το μέλλον του ήταν να γίνει αστυνομικός, άσε που του άρεσε η ιδέα ότι θα έριχνε πολλές γατούλες με αυτήν την στολή. Εξάλλου του άρεσε το "Διοικητής Garfield". Μόλις τον προσλάβανε, του βρήκανε μία πολύ μικρή στολή και ένα τσοδούλικο σιδερικό. Η πρώτη του υπόθεση ήταν να συλλάβει κάτι εμπόρους ναρκωτικών.

Κεφάλαιο Πέμπτο :  Το βαπόρι από την Περσία πήγαινε στην Ιταλία

Το καλοσκέφτηκε και μόλις τελείωσε με την υπόθεση, έκλεψε τα ναρκωτικά και παραιτήθηκε από το τμήμα. Άρχισε να πουλάει ναρκωτικά στην Ιταλία, αλλά αυτός κύριος..... Ούτε που τα άγγιζε, μόνο πουλούσε. Στη δέκατη πώληση αποφάσισε να παρατήσει τα ναρκωτικά για να μην μπει ισόβια φυλακή. Στο τέλος τον κυνήγησαν οι πρώην συνάδελφοί του, αλλά αυτός έπεσε από το πλοίο και κολύμπησε μέχρι που βγήκε σε μία παραλία.

Κεφάλαιο Έκτο : Έργγγγο τέλεις????????

Μόλις ξεβράστηκε στην παραλία, αγόρασε μπογιά μαύρη, CDς και γύρναγε στην παραλία και φώναζε "έργγγγγο τέλεις;; Ε;; ένα έργγγο μόνο 5 γιούρος". Αλλά σταμάτησε τη δουλειά, γιατί ξέχασε να κάνει ντουζ με Dove και ξέβαψε!! Καλά, ξεχνιούνται τέτοια πράγματα;;; Εεεεε ξεχνιούνται;;;

 Κεφάλαιο Έβδομο : Τακούνι 1 μέτρο

Μετά από λίγο καιρό πήγε και γράφτηκε στον Παναθηναϊκό και του είπαν ότι έπρεπε να γίνει 1 μέτρο ψηλότερος για να τον δοκιμάσουν και έτσι αγόρασε...........τακούνι 1 μέτρο. Πήρε ένα ζευγάρι πράσινα, αλλά τον διώξαν, γιατί.........δεν ήταν στη μόδα.

Κεφάλαιο Όγδοο : Αυτή είναι δουλειά για γάτο

Στο τέλος έγινε ψαράς και έζησε τη ζωή του με τη γατούλα του και τα 15 γατάκια που απόκτησαν!!!

ΤΕΛΟΣ

Η απάντηση του καθηγητή στο μαθητή που θέλει να έχει πάντα δίκιο

- Ο μαθητής δεν έχει σχεδόν ποτέ δίκιο, νομίζει όμως πάντα πως έχει.

- Όταν έρχεται στο σχολείο χωρίς το τετράδιό του ή το βιβλίο του, υποστηρίζει ότι φταίει ο καθηγητής που τον μπέρδεψε, αλλά ποτέ ο ίδιος που δε θυμάται ποτέ το σχολικό πρόγραμμα. Εντελώς συμπτωματικά το σχολικό πρόγραμμα παραμένει σχεδόν όλη τη χρονιά το ίδιο, αλλά αυτό διαφεύγει τς προσοχής του μαθητή.

- Όταν ο καθηγητής εξετάζει το μαθητή προφορικά κι ο τελευταίος για να δικαιολογήσει την πλήρη άγνοιά του επικαλείται όλες τις ιάσιμες και ανίατες ασθένειες του πλανήτη που έπληξαν την αγαπημένη του γιαγιά, ψεύδεται ασυστόλως΄ στην πραγματικότητα την ώρα της παράδοσης ο μαθητής βοηθούσε τα τρία πουλάκια που κάθονταν και πλέκανε πουλόβερ. Αν τα άφηνε στην ησυχία τους, τα μανίκια από το πουλόβερ θα ήταν ίσα μεταξύ τους.

- Όταν πάλι ο μαθητής συλλαμβάνεται ν΄ αντιγράφει την ώρα του διαγωνίσματος, ο καθηγητής είτε οφείλει να επισκεφτεί τάχιστα τον οφθαλμίατρο, γιατί κατά το μαθητή η όρασή του τον απατά, είτε πρέπει να παραβλέψει το παράπτωμα, γιατί έτσι κι αλλιώς αυτό είναι το αγαπημένο σπορ όλης της τάξης. Γιατί να τους το στερήσει;

- Όταν ο μαθητής κάνει φασαρία ή αντιμιλά (ή όπως αλλιώς ο ίδιος λέει, διεκδικεί τα δικαιώματά του), ο καθηγητής οφείλει να κάνει την πάπια, διότι σ΄ οποιαδήποτε άλλη περίπτωση πληγώνει την τρυφερή ψυχή του αγνού κι απονήρευτου παιδιού, του δημιουργεί ψυχικά τραύματα που διαρκούν μια ζωή κι όλες αυτές τις γνωστές στην εκπαιδευτική κοινότητα ψυχολογικές αηδίες που όλως παραδόξως πλήττουν μόνο το μαθητή. Αυτό βέβαια δεν εξηγεί γιατί τα ηρεμιστικά κάνουν θραύση στους καθηγητές.

- Όταν ο μαθητής χρησιμοποιεί κινητό την ώρα του μαθήματος για να στείλει μήνυμα στο συμμαθητή ή τη συμμαθήτριά του που κάθεται στο διπλανό θρανίο κι ο καθηγητής τού το αφαιρεί με την ποταπή κι απαράδεκτη δικαιολογία ότι απαγορεύετει, τότε ο τελευταίος παραβιάζει την προσωπική ελευθερία του πρώτου. Αλλά όταν ο καθηγητής πρωταγωνιστεί σε ωραιότατα καλλιτεχνικά βιντεάκια στο YouTube, ο μαθητής τον βοηθάει να κάνει τηλεοπτική καριέρα. Ε, μην τα θέλουμε κι όλα δικά μας! Το τίμημα της δόξας!

- Όταν εν ώρα παράδοσης ο μαθητής θαυμάζει την άγρια φύση έξω απ΄ το παράθυρο ή ζωγραφίζει μ΄ ενθουσιασμό εκνευριστικό το θρανίο του, ο καθηγητής οφείλει να σεβαστεί τις καλλιτεχνικές και όποιες άλλες εφηβικές ανησυχίες του. Άλλωστε, δεν είναι προτιμότερο αυτό από το να πετάει σαϊτες, σβήστρες ή - επίσης δημοφιλές - χαρτομάντιλα από τη μια γωνία στην άλλη;

- Όταν ο μαθητής αδυνατεί να ανταποκριθεί στις σχολικές υποχρεώσεις του, δεν φταίει ποτέ ο ίδιος που θυμάται την ύπαρξη του σχολείου μετά τις 9 μ.μ. κι αφού έχει μιλήσει με γνωστούς και αγνώστους στο Facebook. Φταίει εκείνος ο άτιμος ο καθηγητής που στερείται μεταδοτικότητας, τα σχολικά εγχειρίδια που είναι κακογραμμένα και ακατανόητα, η αίθουσα που δεν έχει καλή ακουστική, ο πίνακας που γυαλίζει, οι καρέκλες και τα θρανία που δεν είναι Sato. Τι ακριβώς είπαμε ότι μας προσφέρει το σχολείο;

- Τέλος, όταν ο μαθητής τρώει μέσα στην τάξη, ο καθηγητής οφείλει να τον περιμένει να απολαύσει και την τελευταία μπουκιά από το γεμιστό με σοκολάτα κρουασάν του και την τελευταία σταγόνα από το σοκολατένιο του ρόφημα, γιατί παιδί είναι πάνω στην ανάπτυξη. Και στο κάτω κάτω της γραφής δεν είναι μάγος να τα κάνει όλα μαζί : να τρώει, να μιλάει με το διπλανό του, να ζωγραφίζει και να παρακολουθεί το μάθημα! Το να συμμετέχει, βέβαια, είναι μάλλον όνειρο καλοκαιρινής νυκτός. Παρόλ΄ αυτά θεωρεί λογική την απαίτηση να αμείβεται για τον ελάχιστο έως ανύπαρκτο κόπο που καταβάλλει. Εννοείται ότι οι βαθμοί του είναι πάντα πολύ μικροί, πράγμα που προκαλεί τις έντονες διαμαρτυρίες του. Το ερώτημα "γιατί δε διαμαρτύρεται ποτέ, όταν είναι περισσότερο από όσο πρέπει μεγάλοι" παραμένει αναπάντητο.

- Συμπέρασμα = Ο μαθητής είναι πάντα ο μεγάλος αδικημένος. Ποιον όμως θα κατηγορούσε για την αδικία, αν δεν υπήρχε ο Καθηγητής;

Οι 15 λόγοι που ο μαθητής έχει πάντα δίκιο